«شهریار بی هیچ تردیدی بزرگترین شاعر رمانتیک زبان فارسی است. روی کلمه رمانتیک باید قدری درنگ کنیم. اگر بگویند فلان شاعر رمانتیک است، مردم از آن « آبکی» بودن و « سطحی» بودن و «سوزناک و بی ارزش» بودن ر

... به زعم ما هنرِ نخواندن اهمیت زیادی دارد!یعنی نباید صرفاً به این دلیل که در حال حاضر فلان کتاب توجه اکثریتِ عامه را به خود جلب کرده به مطالعهی آن پرداخت- تألیفاتی چون جزوههای سیاسی و مذهبی

کاسپاردیوید فردریش

_ خسته از دستاورد های ناچیز خود،خسته از تظاهر به قادر بودن،ازخودِ قادر بودن،ازانجام کمی بهتر همان کار قدیمی،از کمی جلوتر رفتن در مسیر همان جاده تیره و کسالت بار قدیمی .

_این بیان که دیگر هیچ چیز برای روایت کردن وجود ندارد،هیچ چیزی که با آن بتوان روایت کرد،هیچ چیزی که از آن بتوان روایت کرد ،هیچ قدرتی برای روایت کردن ،هیچ میلی برای روایت کردن ،همراه با اجبار به روایت کردن...

+گفتگوی بکت و ژرژ دوتویی

در نومیدی خویش
پیشانی اش را تكیه می دهد
بر كناره ی آتشْ دان.

"گیوْدایی"

کوچِ غریب را به یاد آر
از غُربتی به غُربتِ دیگر،
تا جُستجوی ایمان
تنها فضیلتِ ما باشد.

به یاد آر:
تاریخِ ما بیقراری بود
نه باوری
نه وطنی.